Kiedy teleporada, a kiedy osobista wizyta u lekarza?

Kiedy teleporada, a kiedy osobista wizyta u lekarza?

Fot. pixabay.com

Eksperci z zakresu diabetologii, pediatrii, gastroenterologii, alergologii, kardiologii, okulistyki, onkologii, farmakologii klinicznej, reumatologii oraz neurologii przygotowali rekomendacje dotyczące zasadności udzielania teleporad i telewizyt w przychodniach.

„Jesteśmy głęboko przekonani, że opracowane przez nasz zespół rekomendacje, zatwierdzone przez właściwe towarzystwa naukowe, dodatkowo poparte przez Krajową Konsultant ds. Medycyny Rodzinnej i Naczelną Radę Lekarską, pozwolą ułatwić postępowanie lekarzom w lecznictwie otwartym podczas pandemii” – napisali w piśmie do ministra zdrowia Adama Niedzielskiego eksperci z Niezależnego Zespołu Ekspertów Continue Curatio, prosząc go o jak najszybsze ich opublikowanie.

W ich opinii właściwie przeprowadzona telewizyta jest w wielu przypadkach doskonałym sposobem opieki nad pacjentem, jednak jej stosowanie powinno zostać pilnie usystematyzowane. „Telekonsultacja nie może być nadużywana w przypadkach, gdy nie pozwala na rzetelną ocenę objawów i stanu zdrowia pacjenta oraz rozwiązanie jego problemów zdrowotnych” – zacytowali stanowisko Naczelnej Rady Lekarskiej.

Co rekomendują eksperci?

Według ekspertów z różnych dziedzin medycyny telewizyta nie może być realizowana w sytuacjach:

  • Nagłego pogorszenia stanu zdrowia (ale zdalny kontakt z lekarzem może być uzasadniony w celu uzyskania informacji co do pierwszych działań przedlekarskich czy przedratowniczych).
  • Gdy niezbędne jest przeprowadzenie jakiegokolwiek elementu badania przedmiotowego.
  • W przypadku noworodków i dzieci poniżej 12 tyg. życia, z objawami które niepokoją rodziców.
  • Każdy stan pacjenta, który w opinii lekarza prowadzącego wymaga osobistej wizyty pacjenta.

W zakresie diabetologii

Kiedy telewizyta jest dobrym rozwiązaniem?

  • Diagnostyka zaburzeń gospodarki węglowodanowej.
  • Leczenie stanów przedcukrzycowych.
  • Kontynuacja leczenia cukrzycy typu 1 oraz innych specyficznych typów cukrzycy, zwłaszcza przy użyciu osobistych pomp insulinowych
  • Kontynuacja leczenia cukrzycy typu 2.
  • Kontynuacja leczenia cukrzycy ciążowej.
  • Leczenie cukrzycy w trakcie planowania ciąży i w czasie ciąży u kobiet z cukrzycą typu 1.
  • Weryfikacja efektów i ustalenie celów leczenia chorych na cukrzycę prowadzonych w POZ w ramach corocznej kontroli.
  • Edukacja diabetologiczna.
  • Konieczność uzyskania pilnej porady w sytuacji nagłego pogorszenia stanu zdrowia.

Kiedy telewizyta nie może być zastosowana?

  • Przypadki nowo wykrytej cukrzycy typu 1, cukrzycy typu 2 oraz cukrzycy ciążowej.
  • Inicjacja insulinoterapii.
  • Inicjacja terapii pompowej i/lub użytkowania systemu ciągłego monitorowania glikemii.
  • Leczenie ostrych powikłań cukrzycy. Zaostrzenie, zwłaszcza nagłe, przewlekłych powikłań cukrzycy oraz wystąpienie chorób współistniejących pogarszających wyrównanie metaboliczne cukrzycy.
  • Konieczność wydania sprzętu medycznego i przeszkolenia w zakresie jego użytkowania (wstrzykiwacze do insuliny, glukometry), konieczność wydania zaświadczeń o stanie zdrowia, możliwości prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz weryfikacja uprawnień do otrzymywania refundowanych zestawów infuzyjnych do osobistych pomp insulinowych.

W zakresie kardiologii

Kiedy telewizyta jest dobrym rozwiązaniem?

  • Ocena stanu chorego, kontrola i optymalizacja przewlekłego leczenia.
  • Ocena zleconych badań dodatkowych wykonanych przez pacjenta.
  • Kontynuacja opieki nad pacjentami stabilnymi.
  • Kontrola w pierwszych 30 dniach od hospitalizacji z przyczyn kardiologicznych. Kontrola urządzeń wszczepialnych z opcją telemonitoringu.

Kiedy telewizyta nie może być zastosowana?

  • Nasilenie przewlekłych objawów choroby serca.
  • Objawy kardiologiczne występujące po raz pierwszy, celem ustalenia wstępnego rozpoznania i planowanych badań diagnostycznych.
  • Konieczność wykonania badań kardiologicznych np. echokardiografii serca.
  • Kwalifikacja do planowych zabiegów diagnostycznych (np. tomografia komputerowa serca, koronarografia) i terapeutycznych (np. wszczepienie stymulatora, kardiowertera-defibrylatora, zastawki aortalnej).
  • Kontrola urządzeń wszczepialnych bez opcji telemonitoringu lub w przypadku podejrzenia nieprawidłowego funkcjonowania urządzenia.
  • Każdy stan pacjenta, który w opinii lekarza prowadzącego wymaga osobistej wizyty pacjenta.

W zakresie okulistyki

Kiedy telewizyta jest dobrym rozwiązaniem?

  • Wstępna ocena stanu zdrowia pacjenta a następnie planowanie i koordynacja postępowania diagnostycznego i leczniczego, stosownie do zgłaszanych objawów i sytuacji pacjenta.
  • Kontynuacja leczenia nad pacjentami stabilnymi, wystawianie recept, szczególnie w terapii jaskry.      

Kiedy telewizyta nie może być zastosowana?

  • Wykonanie badania okulistycznego, badania dna oka, ocena skuteczności leczenia.
  • Ocena ostrości wzroku, ciśnienia wewnątrzgałkowego, pola widzenia, widzenia barw oraz innych badań okulistycznych.
  • Diagnostyka chorób oczu.
  • Korygowanie wad wzroku poprzez dobór szkieł okularowych lub soczewek kontaktowych
  • Wykonanie zabiegów laserowych i chirurgicznych.
  • Wystawianie zaświadczeń o stanie zdrowia.

W zakresie pediatrii

Kiedy telewizyta jest dobrym rozwiązaniem?

  • Wstępna ocena stanu zdrowia pacjenta, zebranie wywiadu epidemiologicznego, a następnie planowanie i koordynacja postępowania diagnostycznego, stosownie do problemu pacjenta.
  • Kontynuacja leczenia chorób przewlekłych u starszych dzieci.
  • Wstępna kwalifikacja do szczepienia i bilansu zdrowia (tylko wywiad kliniczny i epidemiologiczny).
  • Porada żywieniowa i pielęgnacyjna.

Kiedy telewizyta nie może być zastosowana?

  • W przypadku noworodków i niemowląt poniżej 2. roku życia z gorączką lub objawami, które niepokoją rodziców (w tym z objawami z dróg oddechowych).
  • W przypadku objawów które niepokoją rodziców bez względu na wiek dziecka.
  • W przypadku braku poprawy stanu zdrowia dziecka po zastosowanym leczeniu w czasie ostatniej telewizyty.
  • W przypadku konieczności podania antybiotyku na podstawie objawów ustalonych w czasie telewizyty.
  • U noworodków i niemowląt po wypisaniu z oddziału noworodkowego przed pierwszą wizytą w poradni.
  • W przypadku kwalifikacji do szczepień ochronnych, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.
  • W przypadku wykonywania bilansów zdrowia zgodnie z ustalonymi terminami.
  • W przypadku konieczności zlecenia badań laboratoryjnych i obrazowych. Dopuszczalne jest zlecenie badań laboratoryjnych w czasie telewizyty z następnie niezwłoczną oceną pacjenta w poradni z wynikami badań laboratoryjnych.
  • W każdym przypadku niepokojącej rodzica zmiany stanu zdrowia dziecka, zwłaszcza, gdy wywiad od rodzica jest niepewny.

W zakresie farmakologii klinicznej

Kiedy telewizyta jest dobrym rozwiązaniem?

  • U pacjentów w stanie stabilnym, wymagających monitorowania terapii z uwagi na przyjmowanie pojedynczych leków jak i ich kombinacji stosowanych w polifarmakoterapii.

Kiedy telewizyta nie może być zastosowana?

  • Pacjenci z utrudnioną percepcją zaleceń, szczególnie osoby w podeszłym wieku, z uwagi, że ryzyko prowadzonej farmakoterapii przeważy nad potencjalną korzyścią terapeutyczną.
  • Pacjenci ze zmieniającą się w krótkim czasie funkcją nerek wpływającą na parametry eliminacyjne stosowanych leków.
  • Pacjenci stosujący leki o wąskim indeksie terapeutycznym, z uwagi na zagrożenie występowania objawów niepożądanych.
  • Pacjenci, u których pojawiają się często działania niepożądane jako konsekwencja farmakoterapii, szczególnie gdy występują one przy wprowadzaniu nowych leków do terapii.

W zakresie onkologii

Kiedy telewizyta jest dobrym rozwiązaniem?

  • Wstępna ocena stanu zdrowia pacjenta a następnie planowanie i koordynacja postępowania diagnostycznego, stosownie do problemu pacjenta.

Kiedy telewizyta nie może być zastosowana?

  • W przypadku jakiegokolwiek objawu mogącego sugerować chorobę nowotworową.

W zakresie alergologii i leczenia astmy 

Kiedy telewizyta jest dobrym rozwiązaniem?

  • Kontrola stabilnie przebiegającej, skutecznie leczonej (dobrze kontrolowane objawy) alergii wziewnej, skórnej i pokarmowej mająca na celu przedłużenie terapii.
  • Kolejna wizyta mająca na celu interpretację i ocenę wyników badań dodatkowych wykonanych w międzyczasie przy dobrym/stabilnym stanie chorego.
  • Konsultacja telefoniczna mająca na celu rozstrzygnięcie, czy chory może pozostać bez konsultacji kontaktowej, czy też jest ona bezwzględnie pożądana i w jakim czasie.
  • Omówienie z chorym strategii profilaktyki drugorzędowej dotyczącej zasad unikania alergennych czynników uczulających danego chorego.

Kiedy telewizyta nie powinna być zastosowana?

  • Wizyta pierwszorazowa.    
  • Zaostrzenie lub zmiana charakteru objawów chorobowych.
  • Konieczność wykonania badań dodatkowych in vivo.
  • Ciężkie postacie alergii, w tym szczególnie w trakcie lub tuż po reakcji anafilaktycznej.

W zakresie gastroenterologii

Kiedy telewizyta jest dobrym rozwiązaniem?

  • Ocena stanu chorego, kontrola i optymalizacja przewlekłego leczenia, jedynie pod warunkiem, że odbywa się ona u lekarza wcześniej prowadzącego pacjenta i posiadającego wgląd w jego dokumentację.
  • Ocena zleconych badań dodatkowych wykonanych przez pacjenta.
  • Kontynuacja opieki nad pacjentami stabilnymi, w tym ewentualne przedłużenie lub zmiana terapii.
  • Kontrola w pierwszych 30 dniach od hospitalizacji z przyczyn gastroenterologicznych, uwzględniając zalecenia szpitalne.
  • W przypadku wizyt pierwszorazowych jest możliwa wyłącznie jako wstępna ocena problemu diagnostycznego i zaplanowanie niezbędnej diagnostyki.

Kiedy telewizyta nie może być zastosowana?

  • Zaostrzenie objawów chorób przewlekłych
  • Konieczność wykonania badań endoskopowych i/lub obrazowych
  • Kwalifikacja do planowych zabiegów diagnostycznych 
  • Każdy stan pacjenta, który w opinii lekarza prowadzącego wymaga osobistej wizyty pacjenta.

W zakresie reumatologii

Kiedy telewizyta jest dobrym rozwiązaniem?

  • U chorych ze stabilnym przebiegiem choroby reumatycznej uprzednio zdiagnozowanej przez lekarza reumatologa i wymagającej jedynie okresowej oceny przebiegu i bezpieczeństwa leczenia.
  • Gdy telewizyta ma na celu ocenę wyników badań dodatkowych i stosowanie się do zaleceń terapeutycznych.

Kiedy telewizyta nie może być zastosowana?

  • U chorych z pierwszymi objawami zapalenia stawów lub układowej choroby tkanki łącznej.
  • U chorych na choroby reumatyczne z zaostrzeniem objawów choroby lub zmianą ich charakteru, w szczególności u chorych leczonych immunosupresyjnie. 
  • U każdego chorego, którego stan w opinii lekarza prowadzącego wymaga osobistej wizyty.

W zakresie neurologii

Kiedy telewizyta jest dobrym rozwiązaniem?

  • Kontrola stabilnie przebiegającej, skutecznie leczonej (dobrze kontrolowane objawy) przewlekłej choroby neurologicznej mająca na celu przedłużenie terapii.
  • Kolejna wizyta mająca na celu interpretację i ocenę wyników badań dodatkowych wykonanych pomiędzy wizytami przy dobrym/stabilnym stanie chorego.
  • Konsultacja telefoniczna mająca na celu rozstrzygnięcie, czy chory może pozostać bez konsultacji kontaktowej, czy też jest ona bezwzględnie pożądana i w jakim czasie.
  • Omówienie z chorym strategii postępowania w razie pogorszenia stanu zdrowia (konsultacja osobista/hospitalizacja). 

Kiedy telewizyta nie powinna być zastosowana?

  • Wizyta pierwszorazowa.    
  • Zaostrzenie, zmiana charakteru, wystąpienie nowych objawów chorobowych.
  • Konieczność wykonania badań dodatkowych wymagających osobistego badania.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

You may also like

Bezpłatne badania i porady w 6 miastach Polski. Rusza akcja „Adamed dla Rodziny”

21 sierpnia w Pabianicach, tydzień później w Kołobrzegu,