Wypadanie włosów nie jest niczym nadzwyczajnym, jeśli pod prysznicem, na grzebieniu czy na posadzce nie znajdujemy ich setki. Utrata ponad stu włosów dziennie powinna nas skłonić do wizyty u dermatologa. Ale nawet jeśli okaże się, że nasze obawy nie były bezpodstawne i mamy jakiś problem zdrowotny wymagający leczenia, nie powinnyśmy rezygnować z zabiegów pielęgnacyjnych, a nawet z farbowania włosów, które – wbrew obiegowym opiniom – wcale nie jest takie szkodliwe.– Namawiam swoje pacjentki do zmiany koloru włosów, skorzystania z zabiegu wspomagającego typu SPA u fryzjera. To, że wypadają im włosy, nie oznacza, że nie mają się czuć komfortowo – przekonuje dr hab. Elżbieta Kowalska-Olędzka, dermatolożka.
– A ja, jeśli widzę, że u mojej klientki pojawiły się zakola, proponuję jej zmianę fryzury – dodaje Sergiusz Pawlak, stylista fryzur. Na czym ma polegać ta zmiana? Na przykład na zrobieniu grzywki albo przedziałka na środku głowy. Czasem, gdy włosy są w bardzo złej kondycji, Sergiusz Pawlak namawia kobietę do obcięcia ich na krótko.
Nie ma jednej przyczyny
Wypadanie włosów może mieć charakter sezonowy lub być konsekwencją silnego stresu, zaburzeń funkcji tarczycy, leczenia choroby nowotworowej, niedoborów niektórych witamin (zwłaszcza witaminy D3 i biotyny) i nienasyconych kwasów tłuszczowych, przyjmowania niektórych leków, niekorzystnego wpływu czynników atmosferycznych, takich jak zimne i gorące powietrze. U niektórych osób bywa opóźnioną reakcją na narkozę. W takim wypadku mówimy o tzw. łysieniu telogenowym, które jest odwracalne – włosy przestają nam nadmiernie wypadać z chwilą, gdy zniknie czynnik, który ten proces wywołuje. Jeśli więc przyczyną jest niedobór składników pokarmowych, warto sięgnąć po odpowiedni suplement diety, który te niedobory uzupełni. Na rynku jest wiele takich preparatów, a ostatnio dołączył do nich Priorin Extra, mający w swoim składzie cztery bardzo ważne składniki: ekstrakt z prosa (zawiera witaminy i kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6), biotynę (odżywia włosy i zapobiega ich wypadaniu), L-cystynę (to jeden z podstawowych budulców włosa) i kwas pantotenowy (pobudza metabolizm komórkowy i produkcję energii).
Gorzej, jeśli wypadanie włosów jest oznaką łysienia androgenowego, plackowatego lub bliznowaciejącego. Są to typy łysienia o znacznie bardziej skomplikowanym pochodzeniu i dużo gorzej się z nimi uporać.
Łysienie androgenowe, choć kojarzone głównie z mężczyznami, dotyka również kobiet. Jest genetycznie uwarunkowane i prawdopodobnie ma związek z mutacją w jednym genie (mężczyźni) lub kilku genach (kobiety). U kobiet z łysieniem androgenowym bardzo często wiążą się zaburzenia hormonalne – w ich cebulkach włosowych zachodzi reakcja nadwrażliwości na męski hormon płciowy dihydrotestosteron (DHT). Pod jego wpływem włosy początkowo stają się cieńsze i osłabione, tracą swoją objętość i trudno je ułożyć, a korzenie produkują jedynie cienki, krótki, niemal bezbarwny meszek. Najbardziej widoczne są braki na czubku głowy.
– Łysienie androgenowe to choroba trudna do leczenia, należałoby raczej mówić o hamowaniu wypadania włosów – podkreśla dr Kowalska-Olędzka.
Trudne do leczenia jest również łysienie plackowate – choroba autoimmunologiczna, w której z niewiadomych przyczyn komórki układu odpornościowego niszczą komórki własne organizmu w korzeniach włosów. Włos jest rozpoznawany przez układ odpornościowy jako ciało obce i z tego powodu odrzucany. Po ustąpieniu stanu zapalnego w organizmie włosy bardzo często odrastają. Niestety, nie ma żadnej gwarancji, że sytuacja się nie powtórzy.
W łysieniu bliznowaciejącym dochodzi do nieodwracalnego uszkodzenia mieszka włosowego, więc odrośnięcie włosów pozostaje jedynie pobożnym życzeniem. Leczenie tego typu łysienia jest, zdaniem lekarzy, skuteczne w zasadzie tylko w sytuacji, gdy zostanie ono bardzo wcześnie wykryte, a i wtedy nie ma żadnej gwarancji na odzyskanie bujnej fryzury.
Znajdź czas tylko dla siebie
Utrata włosów to nie tylko ogromny problem estetyczny, ale i psychologiczny. Włosy to rama naszej twarzy, bardzo ważny atrybut kobiecości. A skoro tak, to trzeba o nie dbać i się o nie troszczyć tak samo jak o całe swoje ciało. – Nie bójmy się tego, że chcemy dobrze wyglądać – apeluje Maria Rotkiel, psycholożka. – Dbajmy o siebie i traktujmy to jak przyjemność, na którą zasługujemy. Poczucie, że jesteśmy zadbane i zaopiekowane wpływa na naszą samoocenę, pewność siebie, asertywność, poprawia nam nastrój, pomaga sobie radzić z obniżonym nastrojem i ułatwia budowę relacji z innymi ludźmi. Myślmy o sobie częściej i nie traktujmy się jak maszynkę do wykonywania codziennych obowiązków!
No właśnie, szanujmy siebie i bez skrupułów poświęcajmy sobie jak najwięcej czasu, bo tylko wtedy będziemy szczęśliwe i zadowolone ze swojego wyglądu. A samoakceptacja pozytywnie wpływa nie tylko na nasze samopoczucie, ale i postrzeganie otaczającego nas świata i ludzi.
Newsletter
Chcesz być na bieżąco? Zapisz się!
